قوله : و ان اطلاق الحكم الخ : اشاره هاست به جواب از اشكال دوّم . قوله : اهدار الدّية لو ماتا : مقصود از [ ديه ] ديه مجروحين مىباشد . قوله : و كذا الحكم بوجوب الدّية الخ : اشاره است به اشكال سوّم . قوله : فيمكن دفعه : يعنى دفع ما استشكله المصنف ( ره ) . قوله : بكون القتل وقع منهما : يعنى من المجروحين . قوله : و فرض الجرح غير قاتل : اشاره است بجواب از اشكال دوّم . قوله : كما هو ظاهر الرّواية : شايد منشأ ظهور اين باشد كه در روايت جرح را در مقابل قتل قرار داده و اين امر ظاهر است در اين‌كه جرح سرايت نكرده و به قتل منتهى نمىشود چه آنكه در صورت منتهى شدن به آن از مصاديق قتل محسوب شده و در مقابل آن قرار دادن صحيح نيست . قوله : و وجوب دية الجرح الخ : اشاره است به جواب از اشكال سوّم . قوله : لوقوعه ايضا من السّكران : ضمير در [ وقوعه ] به جرح راجع است . قوله : او لفوات محل القصاص : مقصود از [ محلّ القصاص ] مقتولين است . قوله : و اثبات ما يوجبه فيهما : ضمير فاعلى در [ يوجبه ] به لوث